Niby to takie proste

W swoim życiu tysiące raz, a nawet więcej słyszałem, że taniec jest banalnie prosty. Karmiono mnie opowieściami, jak to łatwo nauczyć się. Opowiadano mi historie, jak ktoś tam wyszedł na parkiet i sprawił, że "odleciał". Wmawiano mi, że wystarczy poczuć muzykę, a nogi same rwą się i poruszają w rytm tańca. Próbowano mnie nie raz przekonać, że kroki w tańcu nie są wcale takie ważne, bo praktycznie każdy ruch ciałem to jest jakiś krok. Ja osobiście jakoś nigdy nie czułem się dobrze na parkiecie i powiem szczerze nie przeszkadzało mi to zbytnio, aż do momentu, w którym poznałem swoją lubą. Ona uwielbiała tańczyć. Na początku miałem lekkie opory, ale udało jej się przekonać mnie, żebym zaczął uczęszczać na kurs tańca. Okazało się, że taniec towarzyski jest naprawdę trudny, szczególnie na początku. Ale się nie podaję, bo czego nie robi się w imię miłości. Mniej więcej po miesiącu miałem ochotę rzucić to wszystko i powiedzieć dość, ale jednak coś mnie ciągło do tego tańca. Coś czego nie potrafiłem nazwać. Zostałem i nie żałuję, teraz taniec to część mojego życia.

Formacja Last - nauka tańca .